Jak zostawić dziecko z tatą i nie zwariować?!

Tata też jest ważny! Jak zostawić dziecko z tatą i nie zwariować?!

Mama jest najlepszym rodzicem, najlepiej wiem, co dla mojej córy jest najlepsze, najlepiej ją nakarmię, najlepiej ubiorę  i generalnie charakteryzuje mnie jedno słowo: NAJLEPSZA 🙂  I właściwie na tym powinnam zakończyć, bo przecież nic nie równa się mamie, a już na pewno nie tata… Ale wszyscy wiemy, że to nieprawda. Tata jest tak samo potrzebny, a w niektórych przypadkach i o wiele ważniejszy niż mamusia.

Ameryki nie odkryję, kiedy stwierdzę, że od samego początku dziecko jest najmocniej przywiązane do mamy. Tak też było u nas, od momentu urodzenia Liwii byłyśmy nierozłączne. Wspólne spanie, karmienie piersią, zabawy, przewijanie, ubieranie – to była moja domena. Oczywiście tatuś był, starał się, ale ja dumna, jak paw, nie dałam sobie za wiele pomóc, bo przecież „ja to zrobię lepiej”. A takim postępowaniem strzelałam sobie tylko w kolano.

Przez pierwsze miesiące życia Liwii, nie miałam takiej potrzeby, żeby gdzieś wyjść, wyskoczyć, odciąć się od malucha. Macierzyństwo było takie nowe, emocjonujące i fantastyczne, że żadna chwila z nią mnie nie męczyła (do tej pory nie męczy ;)). W końcu jednak nadszedł ten dzień, że chciałam wyjść i to SAMA! Doskonale pamiętam ten dzień, chciałam wyjść do kosmetyczki, odnowić swoje paznokcie, zrobić hybrydy, poczuć się znów troszkę bardziej kobieco. Po prostu zrobić coś typowo babskiego i tylko dla siebie. Czekałam na moment wyjścia od rana, Wojtek miał wrócić z pracy, a ja w tym samym czasie przekazać małą dziewczynkę w wielkie ręce taty, ucałować w czółko oba stworzenia i biec przed siebie, wolna jak ptak!

Dwie godziny przed wyjściem zaczęłam panikować i wydzwaniać, że przecież ja nie mogę iść, że jestem najgłupszą mamą świata, że paznokcie poczekają, dziecko najważniejsze. Sama sobie zaczęłam w głowie robić problemy, które nie miały żadnej podstawy, żeby zaistnieć w realnym świecie. Analizowałam minutę po minucie, w której będą sam na sam, a że miało to trwać minimum dwie godziny, na prawdę miałam o czym myśleć.

boję się zostawić dziecko z teściową. blog parentingowy, najlepsze blogi, najlepszy blog, blog lifestyle, moda malucha, moda dziecięca

Karmienie! Liwia w tym czasie piła już mleko modyfikowane, więc myśl o  nasypaniu proszku do butelki i nalaniu do tego gorącej wody,  sprawiała, że cała drżałam. A przecież nikt u nas w domu lepiej nie zna się na cyferkach i nie jest dokładniejszy niż Tata. Kiedy on przygotowuje mleko, porcje są odmierzone idealnie, mogłabym powiedzieć, że co do ziarenka, a woda ma temperaturę co do stopnia taką, jak napisane na opakowaniu. Do tej pory jest tak, że Liwcia przed snem mleko robi z Tatą, śmieją się przy tym, mieszają z całych sił. Właściwie to niepozorne mleko stało się ich wspólnym codziennym rytuałem, który cieszy moje oczy.

Kąpiel! Wtedy widziałam tą gorącą wodę i płaczące dziecko, wyolbrzymiałam do granic możliwości, że wpadnie do wody, że się poślizgnie, aaaaa moja wyobraźnia szalała. A przecież nikt nie ma bardziej delikatnych rąk, niż tata. W żadnych nie jest bardziej bezpiecznie, jak w silnym męskich dłoniach, które trzymały w tym momencie swój największy skarb! Nadal trzymają, podrzucają, kręcą fikołki, ja drże przy tym, ale wiem, że nikt jej mocniej nie przytrzyma, niż Tata.

Zasypianie! Moja głowa świrowała od tego, czy ubierze piżamę, czy nic jej nie będzie uciskać, czy nie założy tył na przód, totalny absurd. A przede wszystkim, czy zaśpiewa ulubioną kołysankę, czy nie będzie niepotrzebnie płakać.

Ja, mama, drżałam o to, jak z malutkim dzieckiem poradzi sobie dorosły i odpowiedzialny mężczyzna. Teraz, kiedy o tym myślę, widzę jak wiele miałam bezpodstawnych obaw. Dla Wojtka, Liwia jest największym skarbem i nigdy nie dał by zrobić jej krzywdy, w żadnej dziedzinie życia, począwszy od zrobienia mleka. Wróciłam wtedy do domu, gnałam przez miasto, żeby być już, weszłam do spokojnego, cichego domu. Liwia spała słodko, nakarmiona, wykąpana, ubrana w piękną piżamkę, na mnie czekała kolacja.  Wszystko było idealnie. Myślałam, że wrócę na pole bitwy, a zastałam cichutkie mieszkanko.

Ten dzień uświadomił mi, jak bezpodstawne są moje obawy, bo TATA też potrafi. I to potrafi bardzo dobrze. Pod jego skrzydłami rośnie pewne siebie i kochane dziecko. Chroni je, kocha, szanuje i uczy wszystkich niezwykle ważnych rzeczy.

Tylko Tata potrafi wymyślać te wszystkie zabawy, przy których ja zamykam oczy, a jednocześnie słyszę najprawdziwszy na świecie śmiech.

Tylko Tata wspiera przy wymyślaniu najdziwniejszych pomysłów i wdraża je w życie, by jego skarb miał radochę.

Tylko Tata potrafi tak rozśmieszyć, że brzuch boli przez kolejną godzinę.

TATA kocha za wszystko.

boję się zostawić dziecko z teściową. blog parentingowy, najlepsze blogi, najlepszy blog, blog lifestyle, moda malucha, moda dziecięca

GRA KID O  MEMORY MATCH- do kupienia TUTAJ!